ITblog

W kwietniu zeszłego roku dostałem firmowego laptopa Toshiba Portégé M400. Jest to typowy tablet PC z 12.1 calową matrycą. Po roku używania mogę napisać o nim kilka słów.

Zacznę od tego, że jeśli masz możliwość wyboru nie wybieraj M400. A już na pewno nie tablet PC, chyba że właśnie takiego rozwiązania szukasz. Mimo, że opcja tablet jest przydatna (np. na spotkaniach, wykładach, pisania na kolanie) to ogranicza możliwości komputera - ekrany są mniejsze, ergonomia gorsza (klawiatura jest inna, ale to być może wymysł Toshiby), poprzez użycie dodatkowych narzędzi w Windows - system jest jakby wolniejszy.

Parametry mojego tableta kształtują się następująco: Intel Core2 Duo Processor T5600 (1.83GHz, 2MB L2, 667MHz FSB), 1024MB PC5300 DDR2 667MHz SDRAM (512MBx2), 12.1″ SXGA+ Wide View Angle Display (1400×1050), karta grafiki Intel Graphics Media Accelerator 950 z pamięcią współdzieloną (8-256MB), 80GB HDD (5400rpm, Serial-ATA), double layer DVD+RW, Intel PRO/Wireless 3945ABG, Bluetooth 2.0+EDR, bateria Li-Ion (4700mAh), waga to około 2kg. Komputerek był dostarczony z Windows XP Tablet PC Edition 2005 i masą preinstalowanego oprogramowania rodem z Toshiby. Wyrzucenie całego bundled software nie jest może najlepszym pomysłem ale większość jest zupełnie nieprzydatna, znakomicie utrudnia życie i spowalnia pracę. Dodatkowo, bez poprawki KB839389 (dostępna tutaj) kursor myszki zacina się od czasu do czasu (specyficzne dla Windows Tablet).

O doświadczeniach z Vistą w wersjach beta nie będę wspominał, bo dość często widziałem BSOD. Po wypuszczeniu wersji finalnej zainstalowałem Windows Vista Ultimate. System rozpoznał, że ma do czynienia z tablet PC, rozpoznał wszystkie urządzenia i samodzielnie zainstalował sterowniki. Nie zmieniło to jednak sytuacji, że pomimo braku oprogramowania Toshiby komputer wciąż nie należy do szybkich. Dość często zdarza mi się, że muszę zatrzymywać i startować sterownik do karty bezprzewodowej bo nie mogę nawiązać połączenia. Nie wiem jednak czy jest to przypadłość sprzętu, sterownika czy systemu. Po zainstalowaniu Visty nie działa automatyczne rozpoznawanie położenia LCD - na Windows XP Tablet Edition ekran przełączał się z horizontal na vertical po obróceniu ekranu, na Vista trzeba korzystać z Win+X i kliknąć Rotate Screen.

Piórko bardzo dobrze współpracuje z matrycą, doskonale odzwierciedla nacisk i można bez problemów pisać nawet długie notatki w OneNote. Bez zastrzeżeń do DVD-RW, który zapisuje także na dyskach dual layer (DVD9). Laptop ma kilka miłych opcji: regulator głośności z przodu obudowy (zwykłe pokrętło, a nie tak to jest rozwiązane np. w moim Dellu D610 - przyciski, które sterują głośnością systemu poprzez specjalną aplikację), wyłącznik sieci bezprzewodowej i Bluetooth również zainstalowany z przodu obudowy, czytnik linii papilarnych (wymaga oprogramowania dostarczanego od Toshiby; użycie tego czytnika wymaga przechowywania hasła, co może być niezgodne z polityką bezpieczeństwa niektórych korporacji) i czytnik kart pamięci. Nie ma złącza DVI, PS/2, jest tylko jeden port PC Card, ale za to 3xUSB i Firewire. Bateria na Windows Vista Ultimate z programem oszczędzania baterii nie wytrzymuje dłużej niż 2 godziny przy zwykłym przeglądaniu www.

Kompletnym nieporozumieniem jest klawiatura. Nie wiem dlaczego, ale Toshiba zdecydowała się na umieszczenia klawisza Windows z prawym górnym rogu, co nie ułatwia korzystania z przycisku Start. Dokuczliwe jest także, szczególnie dla polskich użytkowników rozlokowanie prawego klawisza Alt. Jest tuż obok Delete i nie ma możliwości by się nie pomylić.

Gdyby ten laptop miał dysk 7200 RPM i 1 GB pamięci RAM więcej byłby bardzo dobrym komputerkiem. Uruchamianie na nim Visual Studio 2005 + Infopath 2007 + SQL Express 2005 + Outlook 2007 jednocześnie powoduje, że praca staje się bardzo wolna. Osobiście używam go przeważnie do drobnych prac programistycznych, czytania email i RAS-in do biura.

W skali 1-10: 6

Nigdy nie byłem wielkim fanem gier komputerowych i konsol. Dlatego też nie jestem podatny na nowe gry na Xbox 360 czy rewelacyjne możliwości grafiki Playstation 3. Po prostu nigdy to do mnie nie przemawiało.

Tak było do wczoraj. Wypożyczyłem od znajomego konsolę Nintendo wii. Biorąc pod uwagę jak bardzo jestem dzisiaj zaspany i zmęczony nie wiem czy był to do końca przemyślany pomysł. Ale co się wczoraj ubawiłem to moje.

Konsola wciąż sprawia wrażenie “zabawki” w fazie testów. Internet Channel, Information Channel czy Weather kłują w oczy ostrzeżeniami o testowej wersji usług i co rusz dopominają się o aktualizację przez Internet. Gdyby tego było mało, każdorazowa aktualizacja (czy choćby próba) powoduje mały reset ustawień - zawsze trzeba sprawdzać, które z połączeń internetowych jest wybrane (po aktualizacji zawsze wybierane jest połączenie 1, moja sieć bezprzewodowa skonfigurowana jest jako druga). Przeglądarka Opera nie rozumie niektórych “ficzerów” AJAXowych, które dla przykładu ja mam na stronie, tym samym nie można poczytać poprzednich postów. Gdyby nie opcja zoom’u dla stron www, nie można byłoby nic na ekranie przeczytać.

Gry, bo to przecież o nie najbardziej chodzi. Najważniejszą bronią wii w walce z konkurencją są dostarczane wraz z konsolą dwie płytki - Games i Sports. Ta druga cieszy się chyba największą światową popularnością. Osobiście mogę polecić golf i tenis, choć i kręgle nie są złe, a przy baseball’u po kilku razach na pewno zaboli ramię.

W czasie gry, coś na co poprzednio zwracałem szczególną uwagę - grafika - nie ma prawie żadnego znaczenia. Użytkownicy koncentrują się na ruchach dłoni, ramion czy nawet całego ciała, a nie na dokonałości pikseli czy wirtualnej rzeczywistości. Mimo wszystko, grafika nie jest zła. Podobnie z dzwiękiem (surround zaskakuje efektami).

Wii jest wyjątkowe. Jest to definitywnie pierwsza konsola, po wyłączeniu której byłem zmęczony i spocony. Bolały mnie ramiona i musiałem ugasić pragnienie. Która konsola to potrafi?