ITblog

Nigdy nie byłem wielkim fanem gier komputerowych i konsol. Dlatego też nie jestem podatny na nowe gry na Xbox 360 czy rewelacyjne możliwości grafiki Playstation 3. Po prostu nigdy to do mnie nie przemawiało.

Tak było do wczoraj. Wypożyczyłem od znajomego konsolę Nintendo wii. Biorąc pod uwagę jak bardzo jestem dzisiaj zaspany i zmęczony nie wiem czy był to do końca przemyślany pomysł. Ale co się wczoraj ubawiłem to moje.

Konsola wciąż sprawia wrażenie “zabawki” w fazie testów. Internet Channel, Information Channel czy Weather kłują w oczy ostrzeżeniami o testowej wersji usług i co rusz dopominają się o aktualizację przez Internet. Gdyby tego było mało, każdorazowa aktualizacja (czy choćby próba) powoduje mały reset ustawień - zawsze trzeba sprawdzać, które z połączeń internetowych jest wybrane (po aktualizacji zawsze wybierane jest połączenie 1, moja sieć bezprzewodowa skonfigurowana jest jako druga). Przeglądarka Opera nie rozumie niektórych “ficzerów” AJAXowych, które dla przykładu ja mam na stronie, tym samym nie można poczytać poprzednich postów. Gdyby nie opcja zoom’u dla stron www, nie można byłoby nic na ekranie przeczytać.

Gry, bo to przecież o nie najbardziej chodzi. Najważniejszą bronią wii w walce z konkurencją są dostarczane wraz z konsolą dwie płytki - Games i Sports. Ta druga cieszy się chyba największą światową popularnością. Osobiście mogę polecić golf i tenis, choć i kręgle nie są złe, a przy baseball’u po kilku razach na pewno zaboli ramię.

W czasie gry, coś na co poprzednio zwracałem szczególną uwagę - grafika - nie ma prawie żadnego znaczenia. Użytkownicy koncentrują się na ruchach dłoni, ramion czy nawet całego ciała, a nie na dokonałości pikseli czy wirtualnej rzeczywistości. Mimo wszystko, grafika nie jest zła. Podobnie z dzwiękiem (surround zaskakuje efektami).

Wii jest wyjątkowe. Jest to definitywnie pierwsza konsola, po wyłączeniu której byłem zmęczony i spocony. Bolały mnie ramiona i musiałem ugasić pragnienie. Która konsola to potrafi?